Wersja audio artykułu dostępna na naszym kanale Youtube: Tutaj

Rok 2026 przynosi kolejną falę cyberzagrożeń, a coraz bardziej rozwinięta dziś technologa działa zarówno na korzyść tych, którzy dbają o bezpieczeństwo systemów, jak i niestety na korzyść przestępców. Nieustannie doskonalone metody ataków i niebezpieczeństwa związane z rozwojem sztucznej inteligencji, sprawiają, że dziś powinniśmy mocniej skupić się na przewidywaniu przyszłych zagrożeń, by być o krok przed hakerami. Oto sześć najważniejszych obszarów, na które warto zwrócić uwagę.

Ataki napędzane sztuczną inteligencją

W ostatnich czasach AI staje się bronią masowego rażenia, zwiększając zarówno taktyki ofensywne, jak i możliwości ich obrony. Narzędzia generatywne (deepfakes, fałszywe głosy, zmanipulowane wideo) wykorzystują zaufanie człowieka i omijają tradycyjne mechanizmy obronne. Sztuczna inteligencja pozwala dziś przestępcom tworzyć zautomatyzowane, hiperrealistyczne kampanie phishingowe. Systemy uczące się analizują styl językowy ofiary i generują wiadomości, które idealnie wpisują się w jej sposób komunikacji. Według najnowszych badań gwałtownie rośnie liczba oszustw e-mailowych kierowanych do użytkowników takich platform jak Gmail czy Outlook.

Cyberprzestępcy wykorzystują też modele językowe do testowania skuteczności ataków analizując, które wiadomości wywołują największe zaangażowanie i jak zwiększyć swoje szanse na skuteczność przestępstwa. Atak staje się więc ciągle uczącym się systemem, który sam się udoskonala.

Jednak AI wykorzystywana jest również wykrywania zagrożeń i samej obrony. Systemy oparte na sztucznej inteligencji potrafią analizować ogromne ilości danych w czasie rzeczywistym i wykrywać anomalie, które dla człowieka byłyby praktycznie niezauważalne. Algorytmy uczące się identyfikują wzorce zachowań typowe dla ataków np. niestandardowe logowania, próby dostępu do kont z nieznanych lokalizacji czy gwałtowne zwiększenie ruchu w sieci. Są wiec w stanie automatycznie zablokować potencjalne zagrożenie, zanim jeszcze dojdzie do naruszenia. AI jest też w stanie przewidywać przyszłe wektory ataków, analizując wcześniejsze incydenty i globalne trendy w cyberprzestępczości.

Kompromitacja tożsamości i chmur (cloud & identity)

Coraz więcej firm i użytkowników indywidualnych przenosi swoje dane i usługi do chmury. A im więcej prywatnych i zawodowych danych tam trafia, tym większe ryzyko, że wpadną w niepowołane ręce. A do chmur trafiają już nie tylko zdjęcia z wakacji, ale też dokumenty, dane medyczne czy całe środowiska pracy zdalnej. Dzięki temu cyberprzestępcy nie muszą już włamywać się do całych systemów, a wystarczy, że zdobędą tylko dane logowania.

Jedno przejęte konto w chmurze może dziś oznaczać dostęp do całej infrastruktury firmy, danych klientów, repozytoriów kodu i zasobów serwerowych. Dlatego bezpieczeństwo tożsamości cyfrowej staje się kluczowym elementem strategii ochrony organizacji, często ważniejszym niż sama infrastruktura sieciowa.

Ransomware, wymuszenia i eskalacja zagrożeń

Ransomware to wciąż jedno z największych i najbardziej dochodowych narzędzi cyberprzestępców. To rodzaj złośliwego oprogramowania, które blokuje dostęp do danych lub całych systemów i żąda okupu za ich odblokowanie. W 2026 roku takie ataki są już znacznie bardziej wyrafinowane niż kilka lat temu. Coraz częściej cyberprzestępcy posługują się podwójnymi i potrójnymi wymuszeniami. Oznacza to, że nie tylko żądają okupu za przywrócenie danych, ale też grożą ujawnieniem wrażliwych informacji lub atakami na partnerów biznesowych ofiary. W praktyce jedna luka bezpieczeństwa może dziś sparaliżować nie tylko firmę, ale i całą sieć powiązanych instytucji. Ofiarami ransomware przestały też być tylko duże korporacje. Coraz częściej atakowane są szkoły, przychodnie, małe firmy i instytucje samorządowe. Ataki te są wyjątkowo dotkliwe, bo potrafią zatrzymać działanie kilku placówek jednocześnie. Wystarczy jedno kliknięcie w zainfekowany załącznik, by z dnia na dzień stracić dostęp do systemów, dokumentów, a nawet podstawowych narzędzi pracy.

Wzrost zagrożeń związanych z IoT i infrastrukturą krytyczną

Internet Rzeczy (Internet of Things) to dziś nie tylko inteligentne lodówki, żarówki czy zegarki, ale także całe systemy zarządzania miastem, czujniki w szpitalach, inteligentne fabryki czy urządzenia monitorujące transport i energetykę. Tak duża liczba połączonych ze sobą prostych urządzeń tworzy idealne warunki do działania dla cyberprzestępców.

W 2026 roku liczba urządzeń IoT na świecie przekroczyła już 17 miliardów, a wiele z nich wciąż działa bez odpowiednich zabezpieczeń. W praktyce oznacza to, że każde takie urządzenie może stać się furtką dla hakerów, a atak nie musi więc być wymierzony w konkretnego użytkownika. Wystarczy, że przestępca przejmie kontrolę nad setkami tysięcy urządzeń jednocześnie, tworząc tzw. botnet, czyli sieć, która potrafi sparaliżować całe fragmenty Internetu lub infrastrukturę miejską. Przykłady z ostatnich miesięcy pokazały, że wystarczy złośliwe oprogramowanie w jednym urządzeniu przemysłowym, by zatrzymać produkcję w całej fabryce lub odciąć od prądu tysiące odbiorców.

Szczególnie niebezpieczne jest to, że wiele urządzeń IoT zostało zaprojektowanych z myślą o wygodzie, a nie o bezpieczeństwie. Wiele z nich działa na domyślnych hasłach, nie otrzymuje aktualizacji lub korzysta z przestarzałych protokołów komunikacyjnych. Hakerzy potrafią to wykorzystać, włamując się do systemu przez np. inteligentną żarówkę lub kamerę IP.

Łańcuchy dostaw („supply chain”) i zero-day’y

Cyberbezpieczeństwo w 2026 roku to już nie tylko kwestia ochrony własnego komputera czy serwera. Dziś zagrożenia rozciągają się na cały łańcuch dostaw. Wystarczy, że jeden element tego łańcucha zostanie naruszony, aby zagrożenie rozlało się na dziesiątki, a czasem setki organizacji jednocześnie.

To właśnie dlatego ataki typu supply chain stały się jednym z najgroźniejszych trendów 2026 roku. Cyberprzestępcy coraz częściej wybierają drogę „na skróty” i zamiast atakować dobrze zabezpieczoną firmę, infiltrują jej zaufanego dostawcę oprogramowania lub partnera technologicznego. Gdy ten nieświadomie dostarczy zainfekowaną aktualizację lub usługę, infekcja rozprzestrzenia się błyskawicznie w całej sieci klientów.

Jednocześnie rośnie liczba ataków wykorzystujących luki typu zero-day, czyli błędy w oprogramowaniu, o których nie wiedzą jeszcze sami producenci. Zanim luka zostanie wykryta i „załatana”, cyberprzestępcy mogą skutecznie i po cichu przejąć kontrolę nad systemami.

W 2026 roku eksperci coraz częściej mówią o konieczności myślenia nie tylko o bezpieczeństwie własnym, ale ekosystemowym. Ochrona jednego systemu nic nie da, jeśli partner biznesowy, biblioteka open source czy firma hostingowa padnie ofiarą ataku.

Phishing, URL-malware i socjotechnika 2.0

Niektóre stare zagrożenia nie znikają, tylko uczą się nowych sztuczek i wracają w groźniejszej formie. Ostatnio zauważyć można gwałtowny wzrost zagrożeń związanych z linkami w SMS-ach, kodach QR oraz względnie bezpiecznymi stronami zawierającymi złośliwe treści. Phishing to wciąż najprostszy i najskuteczniejszy sposób na złamanie zabezpieczeń i w 2026 roku, niestety, przeżywa prawdziwy renesans.

Dziś nie są to już nieporadne wiadomości z błędami językowymi, do których przyzwyczaili nas oszuści i które łatwo było wyłapać. Nowoczesne ataki phishingowe tworzone są przy pomocy sztucznej inteligencji, która potrafi naśladować ton, styl i język prawdziwych rozmów. Komunikaty, SMS-y czy wiadomości na komunikatorach wyglądają tak realistycznie, że potrafią zmylić nawet bardzo ostrożnych użytkowników.

Nowym trendem są też ataki oparte na linkach w SMS-ach, kodach QR i fałszywych stronach o z pozoru normalnym wyglądzie. Wystarczy zeskanować kod z plakatu reklamowego albo kliknąć w pozornie bezpieczny link z banku, by trafić na stronę, która wyłudza dane logowania lub instaluje złośliwe oprogramowanie.

Cyberprzestępcy coraz częściej łączą phishing z socjotechniką 2.0. Manipulują emocjami użytkowników, wykorzystując aktualne wydarzenia, presję czasu albo autorytet znanych marek i instytucji. Analizują też nasze profile w sieci, śledzą trendy i reagują na bieżące wydarzenia szybciej niż redakcje newsowe. Potrafią wykorzystać emocje, takie jak strach, ciekawość czy poczucie obowiązku. Wysyłają fałszywe alerty o dostawie paczki, aktualizacjach konta bankowego czy „pilnych” poleceniach od przełożonego.

Czego boją się Polacy?

Według raportu „Postawy Polaków wobec Cyberbezpieczeństwa 2025” przeprowadzonego przez Warszawski Instytut Bankowości we współpracy z Związek Banków Polskich:

• Aż 88 % polskich internautów wskazało, że największym zagrożeniem w sieci jest wyłudzenie danych lub pieniędzy poprzez phishing.

• Kolejno: 38 % obawia się kradzieży tożsamości, a 32 % – dezinformacji i fake newsów.

• Tylko 45 % badanych stosuje dwuskładnikowe uwierzytelnianie, a 29 % unika logowania się z publicznych sieci Wi-Fi

• Na kolejnym miejscu znalazły się: nieświadoma instalacja złośliwego oprogramowania oraz atak hakerów na instytucje publiczne (po 29%.)

W raporcie podano również, że 63% Polaków deklaruje dbanie o ochronę swoich danych poprzez nie podawanie nikomu haseł, numeru PESEL czy danych kart płatniczych. 62% nie klika w podejrzane linki i nie otwiera załączników od nieznajomych. Jednak tylko 47% badanych twierdzi, że dba o bezpieczeństwo w social mediach np. stosując dwuskładnikowe uwierzytelnianie.

Jak chronić się przed rosnącymi zagrożeniami?

Nowe technologie niosą nie tylko innowacje, ale i nowe wyzwania. W świecie, w którym ataki ewoluują szybciej niż tradycyjne zabezpieczenia, kluczowe staje się rozumienie tego, co naprawdę dzieje się w sieci.

Nie wystarczy już blokowanie podejrzanych stron czy filtrowanie e-maili. Cyberbezpieczeństwo w 2026 roku wymaga elastycznych rozwiązań, które analizują treść, zachowanie użytkownika i źródło zagrożenia w czasie rzeczywistym.

Właśnie tak działa Safescope - narzędzie stworzone po to, by rozumieć współczesny Internet. Safescope analizuje nie tylko adresy URL, ale rzeczywistą treść stron rozpoznając ich znaczenie, kontekst i potencjalne ryzyko. W odróżnieniu od klasycznych filtrów nie blokuje całych domen, lecz precyzyjnie oddziela to, co szkodliwe, od tego, co wartościowe. Dzięki dynamicznej klasyfikacji treści w czasie rzeczywistym Safescope potrafi wykrywać np. fałszywe strony, gdzie szkodliwe treści są podmieniane i ukrywane i na pierwszy rzut oka nie wzbudzają podejrzeń.

W świecie, w którym każda wiadomość może być pułapką, świadomość to najlepsza ochrona. Sprawdź, jak Safescope analizuje sieć w czasie rzeczywistym i chroni przed tym, czego nie widać na pierwszy rzut oka.